Budowanie świątyni

	aktualności

	o teatrze

	repertuar

	zespół

	nagrody

	historia teatru

	spektakle

	galeria

	filmy

	festiwale

	partnerzy

	stowarzyszenie

	archiwum

	prasa

	kontakt

Świątynia (premiera 29 styczenia 2011)
"Świat bez sztuki naraża się na to, że będzie światem zamkniętym na miłość." - Jan Paweł II Dyskryminacja, rasizm, nierówność społeczna, narodowa, nietolerancja, brak akceptacji dla inności, a przede wszystkim obojętność i okrucieństwo wobec bezbronnych i potrzebujących pomocy - to problemy, które od początku działalności Teatru Arka stały się wyznacznikiem poszukiwań artystycznych i ideowych. Każdy nasz spektakl jest próbą poszukiwań drogi do człowieka, próbą zrozumienia mechanizmów psychologicznych, socjologicznych, filozoficznych itp., które wpłynęły na historię ludzkości, które decydują o ludzkich czynach. Jesteśmy jedynym teatrem integracyjnym w Polsce. W skład zespołu wchodzą aktorzy niepełnosprawni intelektualnie, którzy są wspaniałymi artystami. Nasza praca z nimi ma z pewnością charakter terapeutyczny, jednak terapia dział w dwie strony. Obecność osób intelektualnie niepełnosprawnych jest dla nas darem i wyzwaniem, pomaga nam zrozumieć sens artystycznej misji. Od naszych upośledzonych przyjaciół uczymy się szczerość w kontakcie z drugim człowiekiem, swobody w wyrażaniu uczuć, pokory i bezinteresownej miłości. Przewodnikiem duchowym jest dla nas Jan Paweł II, który podczas swojej misyjnej drogi nieraz podejmował problem odrzucenia, cierpienia i samotności. W 1981 roku, w przemówieniu do mieszkańców Tondo, dzielnicy slumsów w Manilii, polski Papież powiedział, że Człowiek jest wielki nie przez to, co posiada, lecz przez to, kim jest; nie przez to, co ma, lecz przez to, czym dzieli się z innymi. Słowa te stały się dla nas wyznacznikiem artystycznej działalności, właśnie w niej widzimy szansę dotarcie do drugiego człowieka. One też zdecydowały o koncepcji spektaklu "Dybuk. Legendy żydowskie". W dziele Jan Paweł II "Pamięć i tożsamości" znaleźliśmy zdania, które mają ścisły związek z treścią przedstawienia. Wyrażają one niepokój o kondycję moralną i duchową współczesnego społeczeństwa, są też powszechnie znane. Według diagnozy Karola Wojtyły Człowiekowi współczesnemu grozi duchowa znieczulica, a nawet śmierć sumienia. Śmierć sumienia jest natomiast czymś gorszym od grzechu. Właśnie walka o sumienie, obrona człowieczeństwa, poszukiwanie prawdy, próba zrozumienia zła, cierpienia i wybaczenia są treścią przedstawienia. Inspiracją stały się dla nas losy polskich Żydów w minionym stuleciu. Zastanawiamy się nad wieloma zagadnieniami związanymi z tragedią tego narodu. Przypominamy dramat i absurd Holocaustu, ale zadajemy też pytanie, ile wieków musi mieszkać człowiek na danej ziemi, żeby do niej przynależeć? Dlatego sięgamy do niechlubnych aktów polskiego antysemityzmu, między innymi do pogromów w Jedwabnym, Kielcach, Krakowie. Dziś w niektórych dużych polskich miastach, również we Wrocławiu, możemy zetknąć się z kulturą żydowską. Jest to jednak jedynie namiastka jej obecności w naszej narodwej codzienności, bo po II wojnie światowej zniknęły dzielnice żydowskie, zniknęły żydowskie sklepy i kramy. Nie ma już miasteczka Bełz, w którym na początku XIX wieku powstała sławna dynastia chasydów. To o tym miejscu śpiewano pieśni. W utworze Agnieszki Osieckiej znajdziemy słowa: Wypłowiał już tamten obrazek, / milczący, płonący Bełz. Spłonęło miasteczko Bełz, nie ma już w Polsce chasydów. My postanowiliśmy tę kulturę przybliżyć naszym widzom i odwołać się do kabały, by zrozumieć rzeczywistość. Połączyliśmy żydowskie mity z okrutną historią i w ten sposób powstał spektakl o życiu, śmierci, wierze i etycznej odpowiedzialności za zło tych, którzy nieprawość i okrucieństwo łumaczą wyższymi racjami. Tak jest do dziś. Według nas, powtarzając po raz kolejny za Janem Pawłem II: Prawo do życia nie jest tylko kwestią światopoglądu, nie jest tylko prawem religijnym, ale jest prawem człowieka. Dlatego w Teatrze Arka powstał spektakl "Dybuk. Legendy żydowskie", który łączy różne konwencje artystyczne i teatralne, a uczestniczą w nim również artyści niepełnosprawni intelektualnie. Jan Paweł II powiedział: "Zbawić, to znaczy wyzwolić od zła." Nie mamy mocy zbawienia i zbawiania, ale wierzymy, że artyści mogą poruszyć ludzkie serca i sumienia. Nasza sztuka jest taką próbą. Scenariusz - Jarosława Makus oraz Renata Jasińska inspirowany tekstami: "Dybuk. Na pograniczu dwóch światów" - Szlojme Zajnwil Rapaport (An-ski), "Sąsiedzi" i "Strach" - Jan Tomasz Gross, "My z Jedwabnego" - Anna Bikont, "Chaskiel" - Tadeusz Różewicz, "Księga Zohar", "Eichmann w Jerozolimie: Rzecz o banalności zła" - Arendt Hannah, "Antygona" - Sofokles. Reżyseria - Renata Jasińska Scenografia - Elżbieta Roszczak Muzyka - Jacek Zamecki Kostiumy - Ewa Jobko Obsada: Barbara Hładzio Beata Lech-Kubańska Klaudia Lewandowska Agata Obłąkowska-Woubishet Alexandre Marquezy Sylwester Różycki Maciej Sibilski Tomasz Żytka Alicja Idasiak Teresa Trudzik Dariusz Bajorczyk Jan Kot Andrzej Kusiak	"Świątynia. Dybuk - legendy żydowskie"

Świątynia (premiera 29 styczenia 2011)